تبليغاتX
تلخ تر از قند
موضوغات اقتصادی اجتماعی

به خاطر سپردن پرواز کار مشکلی نیست اما این که همیشه سبک باشی تا پرواز کنی کار خیلی سختیه وزمانی این کار سخت تر میشه که کسی این رو نمی فهمه . هم خودش دچار دردسر میشه هم تورو دچار دردسر میکنه !!! تازه بعداز همه این کارها طوری رفتار میکنن که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده وتوقع دارند که تو هم هیچی نگی!! بارها شده که از این آدم ها دلم گرفته و دلم شکسته!!!!!با همه این احوال حس پرواز وآخر سال هنوز اونقدر بزرگه که تونسته این دلخوری رو خیلی کم کنه!

آخر سال و دیدن بازار وخرید مردم دیدنیه!!!! اما امسال یه فرق بزرگ با سالهای دیگه داره .امسال مردم به جای شوق بیشتر حرص خرید دارن به خصوص اینکه همه میترسن سال دیگه هیچ چیزی ارزون نباشه.دیروز با محمد حسین عادلی مصاحبه کردم. میگفت بانک مرکزی باید آماده عرضه زیاد و طولانی مدت سکه طلا باشه وگرنه باید منتظر گرونی و تورم چندین برابر باشیم یعنی بالای ۲۰ وچند درصد!!!!!!!!!!!

+ نوشته شده در  جمعه بیست و چهارم اسفند 1386ساعت 18:40  توسط شیرین سعیدی  | 

آخر سال همیشه رو هوا پرواز میکنم .اونقدر که دیگه از حال اوضاع رو زمین اگه نگم بی خبر میشم اما حتما بی توجه میشم !!!همین هم باعث میشه تمام انرژی سال بعد رو از همین روزها به دست بیارم!بحث های روز با این که دنبال می کردم ولی رقبت نوشتن ندارم البته بیشتر به خاطر اینکه هنوز این مطالب یا دریافته ها هنوز تو وجودم نشست نکرده که بخواهم چیزی بنویسم!!!

راستی امروز یه تحلیل خیلی جالب از یه بنده خدایی شنیدم . او در مورد باز نشدن فضای سیاسی و اجتماعی کشور میگفت. میگفت فضارو به خاطر این باز نکردن چون مطمئن نیستن که اکه فضاذباز بشه کسی گرایش به اونها داشته باشه .با این تحلیل خیلی ساده میشه فهمید که حساب کار دست طرف مقابل اومده پس بجنبید تا دیر نشده.!!!

به دلم که مراجعه میکنم میبینم که سالهاست سبزه واقعی ندیدم جز سبزه هایی که که مادرم با هزار امید و آرزو سبز میکنه .یه زمانی بود که کارت پستال ها خیلی محدود بود اما مشد پست شون کرد یا حتی یواشکی دور از چشم بقیه لای کتاب قایم شون کرد اما کارت های حالا به همه چیز شباهت دارند الا کارتی که بشه پستش کرد. نمیدونم شاید توقع زیادی دارم یا خیلی پیر فکر میکنم اما به هر حال حسم با گذشته خیلی متفاوت شده خیلی ......   

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم اسفند 1386ساعت 18:59  توسط شیرین سعیدی  |